Σε προηγούμενο θέμα απο τον Αντώνιο, μιλήσαμε για το πώς μπορεί να προετοιμαστεί κανείς σωστά για τις εξετάσεις του.Όπως πολλοί θα ξέρετε όμως, υπάρχουν περιπτώσεις που οι εξετάσεις είναι λίγες συγκριτικά με τα διάφορα Project και Coursework που θα ζητηθούν απο σας, ειδικά στην περίπτωση ενός που κάνει το μεταπτυχιακό η διδακτορικό του.

Αν είστε όπως εμένα που δουλεύω καλύτερα και πιο αποδοτικά κάτω απο πίεση, τότε έχετε πρόβλημα και θα εξηγήσω γιατί.

Βλέπετε, όταν κάποιος γράφει πχ την Διπλωματική του ή το Dissertation του, ψυχολογικά ξέρει ότι πρέπει να το τελειώσει πάση θυσία, ότι πρέπει να σφικτέι και να δώσει τα όλα του, και στο κάτω κάτω, είναι το τελευταίο πράγμα που θα γίνει ας τα δώσουμε όλα μιά και καλή σωστά; Σύν τις άλλης, η Διπλωματική ή το Dissertation θα είναι πάνω σε θεμα που (ελπίζω) να σας αρέσει, και θα δώσετε τον καλύτερο σας εαυτό χωρίς να το καταλάβετε.

Αυτό γίνεται όμως μόνο μία φορά. Τί γίνεται όμως όταν κάποιος αποφασίσει να βαδίσει ακόμα πιο κάτω στον δρόμο της μάθησης και πάει για μεταπτυχιακό ή ακόμη σε διδακτορικό; Εδώ θα χρειαστεί να γράψει αλλό τόσα Courseworks και μικρά Projects, και στο τέλος θα αντιμετωπίσει το τέρας του τελικού Dissertation, που μπορεί να πάρει και ένα ολόκληρο semester για να τελειώσει. Στην περίπτωση του διδακτορικού ακόμα, θα γράφεις το καταραμένο για 2-3(+) χρόνια!! ας μήν πάμε τόσο μακρια προς το παρόν, και θα κρατηθούμε στην περίπτωση των μεταπτυχιακών.

Στην περίπτωση μου (που πιστεύω είναι απο τις χειρότερες που μπορεί να τύχει για την προσωπικότητά μου), το Course μου περιλαμβάνει μαθήματα που λαμβάνουν μέρος σε περίοδο μιάς (πολύ εντατικής) εβδομάδας. Αυτές οι εβδομάδες μπορεί να χωρίζονται μεταξύ τους με περιόδους των δύο μηνών, ή το άκρως αντίθετο η μια εβδομάδα μαθήματος να διαδέχεται ένα προηγούμενο μάθημα.
Αυτό σημαίνει ότι, αναλόγως των περιστάσεων,  έχω πάρα πολύ χρόνο στα χέρια μου να κάνω τα Coursework, χωρίς κανένα αντιπερισπασμό όπως άλλα μαθήματα και ασχολίες. Με λίγα λόγια είμαι συνέχεια σπίτι.
Τώρα θα λέτε, «Καλά, τι μα&*^ιες λέει αυτός; πόμπα φάση περνά!» και θα συμφωνήσω ;P. Το κακό έρχεται όταν πλέον καταλάβεις μεσα σου ότι δεν υπάρχει κανείς απο πάνω σου να σου λέει πρεπει να το τελειώσεις και να δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό. Αυτό γίνεται λόγω του ότι χωρίς να το θέλεις δέν το θεωρείς πλέον τόσο σημαντικό. Ναί μέν παίζει σημαντικό ρόλο το κάθε coursework για τον γενικό βαθμό, αλλά πάλι λείπει αυτό το thrill ότι είναι το τελευταίο πράγμα που έμεινε.

Τώρα, κάποιος άλλος που δέν μπορεί να δουλέψει κάτω απο πίεση, θα βρεί αυτο το σενάριο τέλειο. Μόλις δοθέι το Coursework, την ίδια μέρα θα πάει σπίτι και θα έχει έιδη γράψει το summary και θα έχει ήδη βρεί τα μισά references. Να το δούμε πρακτικά όμως. Πόσοι θα το κάνουν στα αλήθεια αυτο;

Στην πράξη, οι μέρες περνούν με λίγη ή και καθόλου δουλειά να γίνεται την κάθε μέρα, ώς περίπου ανάμιση εβδομάδα πρίν την διορία, που αρχίζει πλέον κάποιος να το παιρνει πιό πολύ στα σοβαρά και να βγάζει δουλεια. Είναι όμως ήδη πολύ αργά για να δώσει τον καλύτερο εαυτό του, καθώς η μόνη του έγγνοια πλέον είναι να τελείωσει το καταραμένο το coursework για να πάει πάρακάτω!

Για να μήν χρονοτριβώ άλλο, θα δώσω κάποιες συμβουλές που μπορείνα σας βοηθήσουν άν έχετε παρόμοιο πρόβλημα με μένα:

• Άν έχετε πάρα πολύ καιρό να κάνετε ένα coursework που γνωρίζετε καλά το  θέμα και νιώθετε πως μπορείτε να πάρετε ακόμα και Distinction, τότε βάλτε στον εαυτό σας ένα ψεύτικο deadline, πχ σε ανάμιση εβδομάδα απο την ημέρα που έχετε ελευθερωθεί απο τις άλλες ασχολίες σας. Έτσι, θα πιεστείτε να το τελιώσετε (ή έστω, να το προχωρήσετε) και θα έχετε τον υπόλοιπο καιρό ώς το αληθινό deadline να το βελτιώσετε και να το κάνετε άξιο ενός distinction.
• Υποσχεθείτε στον εαυτό σας ανταμοιβές του στύλ, «άν τελειώσω αυτό το κομματι απόψε, δικαιούμε να δώ το τελευταίο επεισόδιο της αγαπημένης μου σειράς’.
• Συνδιάστε άσκηση ή δραστηριότητες που να σας ησυχάζουν το μυαλό, πχ γυμναστήριο ή κάποια πολεμική τέχνη 1-2 φορές την εβδομάδα.
• Αντιμετωπίστε το σύνδρομο ‘Κάθομαι και βλέπω σειρές όλη μέρα απλόμενος όπως το λέσχι στον καναπέ/στο κρεβάτι» Κόλπα για να σας κάνουν να σηκώστείτε και να κάτσετε να διαβάσετε στον υπολογιστή περιλαμβάνουν: Παίξιμο μικρού παιχνιδιού (πχ μιά πίστα σε παιχνίδι οδήγησης) για να ξυπνήσει ο εγκέφαλος, ο έλεγχος νέων email, ο έλεγχος ιστοσελίδων με επίκαιρα του ενδιαφέροντος σας, η δημιουργική συγγραφή για κάτι που σας ενδιαφέρει κ.α.
• Μήν κόβετε στον εαυτό σας τα έξω! αντιθέτως, συνδιάστε τα με το πρόγραμμα σας ώστε να αποτελούν μέρος της ανταμοιβής που είπαμε πιό πάνω.
• Αν νιώθετε πως δέν έχετε καμία μα καμία όρεξη για διάβασμα, παίξτε λίγη απο την αγαπημένη σας μουσική δυνατα. Θα ξυπνήσετε in no time m/.
• Αν πάλι δέν σας πιάνει, ένα μπανάκι βρίσκω οτι με ξυπνάει πάντα.
• Πάμε για το θέμα του καφέ..

Περι καφείνης τα λεγόμενα:

Άν φτάσατε μέχρι εδώ, σημαίνει ότι έχετε καφείνη στο σύστημα σας

Ότι και να πεί κάποιος, λίγο πολύ όλοι οι φοιτητές είμαστε coffee junkies. Και αυτό σημαίνει ότι σχεδόν όλοι είμαστε στα πρόθυρα της εξάρτησης απο τον καφέ. Το κακό εδώ είναι ότι ο καφές πλεόν δρα ώς placebo, δηλαδή δέν φέρνει πλέον το αίσθημα ότι είσαι πιο ξύπνιος και ένεργητικός, απλά σου εκπλήρει την ανάγκη για καφέ. Δυστηχώς δέν μπορεί να κάνει κανείς πολλά για το συγκεκριμένο θέμα, μπορεί όμως να διευρήνει λίγο τους ορίζοντες του και να ψάξει για άλλα high… στον καφέ!

Αντί πχ για το αιώνιο φραπέ, μπορεί κάποιος να πίνει διάφορους τύπους καφέ. Οι συνδιασμοί είναι ατελιωτοι: Υπάρχει ο κλασσικός Nescafe στυλ, ο γαλλικός που μπορεί να δοκιμαστεί με διάφορους τυπους καφέ, το φραπέ (standard), ο αδρωπινός (κυπριακός σκέττος για τους ανίδεους – Βαλεντίνο!!) και πολλοί άλλοι!

Βαρεθήκατε τον καφε; πολλοί θα παραξενευτούν στο γεγονός ότι και το τσάι περιέχει καφείνη!

Βαρεθήκατε την καφείνη; Μιά ωραία κούπα με ζεστή σοκολάτα εκτός που ηρεμεί, παρέχει στον οργανισμό το high που μόνο η σοκολάτα μπορει να προσφέρει: τροφή του εγκεφάλου!

Άντε, πάμε όλοι για Distinction!!…